DE  LIEREMANSCHILDERS

De romantiek van een landschap herbeleefd

Tot in het midden van de 19de eeuw was landschapsschildering erg stereotiep: in besloten ateliers werden er enkel decoratieve en idyllische landschappen op doek gezet. Vanuit het Franse schildersdorpje Barbizon, aan de rand van het woud Fontainebleau, kwam hiertegen reactie.  Onder de stuwende kracht van o.a. Jean-François Millet (1814-1875), ontstond het pleinairisme, de tendens om de natuur zelf ter plekke te gaan bestuderen en te schilderen, ver weg van het eigen atelier.

De Kempen, een streek met nog uitgestrekte, ruwe natuur, was een belangrijke aantrekkingspool voor deze nieuwe stroming.  In Oud-Turnhout vestigden zich Eugeen Surinx (1850-1936) en Albert Sohie (1873-1927) in het begin van de 20ste eeuw. Samen met koster-organist Jef Claesen (1878-1965) trokken zij vaak naar De Liereman om er de rauwe schoonheid van de natuur vast te leggen.

 

In navolging van hun oom Jef Claesen begonnen ook Theo Op de Beeck (1901-1993) evenals zijn broer Jozef Op de Beeck (1904-1966) op hun eigen specifieke wijze dit pittoreske natuurgebied op doek vast te leggen, mijmeringen over hun landschapsgoed in Oud-Turnhout. Joseph Misonne (1882-1960), Jos Stokbroekx (1898-1968), Eugeen Machielsen (1906-1973), Adeline Boone (1909-1962), Antoon van Mierlo (1918-2000), Karel Melis (1919-2008), Emiel Peeters (1920-2007) en Alfons Waterschoot (1931-2008) vervolledigen de groep toonaangevende Lieremanschilders.

 

De invloed van deze kunstenaars op het natuurgebied “De Liereman” is niet onbelangrijk. Het is uiteindelijk onder hun stuwende kracht dat dit uniek stuk natte heide beschermd werd. De strijd die zij hiervoor leverden, startte bijna 100 jaar geleden. De in 1910 opgerichte Koninklijke Vereniging voor Natuur- en Stedenschoon verhinderde in 1914 dat “de uiterst belangwekkende moerasstreek De Liereman te Oud-Turnhout” omgezet zou worden in bouwland.

Ondertussen werd de Wielewaal gesticht door E.H. Segers in 1933. Het inzicht groeit dat landschappen geen statische objecten zijn en het beheer ervan onvermijdelijk is om het typisch karakter te behouden. Uiteindelijk zou het nog duren tot vlak voor de Tweede Wereldoorlog vooraleer de 167 ha van het natuurgebied geklasseerd zouden worden. Door het KB van 8 maart 1940 was de

bescherming definitief een feit.

 

Tot op vandaag trekken kunstenaars nog steeds de Liereman in om het prachtige landschap vast te leggen op doek. 

"Naar aanleiding van de 150e verjaardag van Albert Sohie (1873 - 1927), plannen we in 2023 een expo rond deze Lieremanschilder.
Meer nieuws volgt via onze nieuwsbrief!"
catalogus_coverOUT (1)-page-001.jpg

De lieremanschilders
Publicatie
Te koop in het Hofke van Chantraine